บทที่ 7 ผัวโง่เง่า

หญิงสาวกลับมาถึงบ้านก็เป็นเวลาช่วงเย็น ตะวันลาลับขอบฟ้า

"ขอบคุณนะคะที่มาส่ง เกรงใจจัง" แม้ว่าจะเป็นเพื่อนสมัยเด็กก็เถอะแต่เธอก็เกรงใจอยู่ดี

"ไม่เป็นไรหรอกพี่เต็มใจ" เขาเองก็เต็มใจที่จะมาส่งเธออยู่แล้ว และเต็มใจจะดูแลตลอดชีวิตด้วยซ้ำ

แต่ติดตรงที่เธอไม่รู้...

"งั้น..กลับบ้านดีๆ นะคะ" เธอโบกมือลาซึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ